Verner Panton - mistrz niestabilności, futurystycznych klimatów lat 60-tych, co bez wątpienia zapoczątkowało estetykę Pop we wzornictwie i we wnętrzach. Największy wpływ, wywarła na niego znajomość z Arne Jacobsenem ( jak twierdził sam artysta, mówiąc, iż „nauczył się od niego więcej niż od kogokolwiek innego”, któremu Panton asystował w latach 50-tych przy wielu projektach, w tym przy słynnym krześle Ant Chair. Po opuszczeniu pracowni Jacobsena, Panton z podreperowanym budżetem, stał się wolnym strzelcem designu. Jako młody duński architekt, kupił starego Volkswagena, którego przerobił na swoje studio i którym to zapuszczał się ze swoimi kumplami architektami w długie podróże po Europie, w nadziei, że uda mu sie sprzedać jeden ze swoich projektów. Na poczatku lat 60-tych, już jako znany ze swojego charakterystycznego stylu , intensywnej kolorystyki i geometrycznych kształtów w stylu Pop Art, znużony Danią, wyjechał do Cannes. Wtedy rozpoczął współpracę z Vitrą oraz Hermannem Millerem. Do jego najbardziej znanych projektów należy Panton Chair, zaprojektowany w 1967 roku, zrobiony z jednego kawałka plastiku. Lśniący, ekskluzywny, seksowny, Panton chair stał się znakiem swojego czasu. Czerwone, błyszczące krzesło trafiło m.in. na okładkę magazynu „Nova” z podpisem „jak rozbierać się przed swoim mężem”. Pomimo wielu nagród, Verner Panton nie był artystą, który wiecznie znajdował się w centrum uwagi. W czasach postwietnamskich demonstracji antywojennych, projekty Pantona były zbyt optymistyczne i radosne. Dopiero lata 90-te odkryły Pantona na nowo i doceniły jego twórczość. http://www.vernerpanton.com/ O nastroju tamtych lat czytaj na : http://www.obieg.pl/text/zs_sol.php